- Poznaj historię serii Triumph Tiger.
- Model Tiger nie zawsze był przeznaczony dla miłośników przygód.
- Dowiedz się, jak Tiger uratował markę Triumph i pomógł stworzyć serię Bonneville.
Czy legenda może narodzić się z kryzysu? W przypadku serii Triumph Tiger – jak najbardziej. Jeszcze w latach 30. XX w. brytyjska firma borykała się z kłopotami finansowymi. Nowo zatrudniony projektant Edward Turner postawił na lekkie, jednocylindrowe motocykle, których nazwy – Tiger 70, 80 i 90 – odnosiły się do deklarowanej prędkości maksymalnej.
Produkowany w latach 1936‑1940 Tiger 80 wyposażono w czterosuwowy silnik 349 cm³, czterobiegową skrzynię i napęd łańcuchowy. Te niedrogie maszyny uratowały markę przed bankructwem, ale ich produkcję przerwała II wojna światowa. W wyniku nalotów fabryka w Coventry została zniszczona.
Jak Feniks z popiołów
Po wojnie nazwa Tiger powróciła na bakach dwucylindrowych motocykli. Tiger 100 z 1939 r. otrzymał silnik 498 cm³, 4-biegową skrzynię i osiągał prędkość 160 km/h, stając się jednym z najszybszych brytyjskich motocykli. Lekka konstrukcja z kutymi tłokami, większym zbiornikiem i gaźnikiem Amal sprawiła, że motocykl odniósł wiele sukcesów.
W 1953 r. do oferty dołączył sportowy Tiger T110. Miał silnik o pojemności 650 cm³ i rozpędzał się do ponad 175 km/h. Rekordowe prędkości modelu podkreślił sukces Johnny’ego Allena, który na mocno zmodyfikowanym T110 uzyskał 344,67 km/h na kultowym Bonneville Salt Flats, co zainspirowało powstanie modelu Bonneville.
Triumph nie zapominał też o początkujących. Tiger Cub (T20) z lat 1954–1968 był lekką konstrukcją z jednocylindrowym silnikiem 199 cm³, bazującą na modelu Terrier. Motocykl szybko zdobył popularność wśród młodych kierowców, a w 1957 r. przestarzałe zawieszenie plunger zastąpiło nowoczesny wahacz z dwiema kolumnami amortyzatorów.
Początek i koniec legendy
Kolejny rozdział otworzyła legenda toru Daytona. Po sensacyjnym zwycięstwie Buddy’ego Elmore’a w wyścigu Daytona 200 w 1966 r. na mocno zmodyfikowanym Tigerze 100, firma wprowadziła model Tiger Daytona (T100R). Dwucylindrowa pięćsetka z dwoma gaźnikami i zmodyfikowaną głowicą zapewniała lepszy oddech na wysokich obrotach. W 1967 r. Gary Nixon powtórzył sukces na Daytona 200, a kolejne starty T100R utwierdziły opinię o Triumphach jako maszynach wyścigowych.
Lata 70. przyniosły wyczerpanie formuły klasycznych dwucylindrowców i powolny schyłek fabryki w Meriden. Ostatnim Tigerem tej epoki był TR7 Tiger, zbudowany na bazie Bonneville T140 i produkowany w latach 1973‑1981. Motocykl z pięciobiegową skrzynią i mocą ok. 49 KM nie zdołał jednak zatrzymać kryzysu. W 1981 r. powstał jeszcze Tiger Trail – pierwsza przygodowa wersja z 21‑calowym przednim kołem.
Zbudowano też modele TR7T z silnikiem 750 cm³ i TR65T z silnikiem 650 cm³. Powstały na życzenie francuskiego importera w celu konkurowania z BMW R80 G/S. Choć miały w krótsze przełożenia i wzmocnione zawieszenie, to nie odniosły sukcesu komercyjnego i tak zakończyła się działalność fabryki w Meriden.
Tigery nowej ery
Losy Triumpha odmienił biznesmen John Bloor, który w 1990 r. zainwestował we współczesną fabrykę w Hinckley. W 1993 r. na rynku pojawił się Tiger 900, znany jako „Steamer”. To motocykl dual-sport z trzycylindrowym silnikiem o pojemności 885‑cm³, mocy 82 KM i momencie obrotowym wynoszącym 82 Nm. Połączono go z sześciobiegową skrzynią i ogromnym 25‑litrowym bakiem. Wysoka pozycja za kierownicą i mocny silnik wzbudzały szacunek, choć motocykl sprzedawał się lepiej w USA niż w ojczyźnie. W 1999 r. wprowadzono wersję T709 z wtryskiem paliwa, a dwa lata później pojawił się Tiger 955i, rozwijający moc 106 KM i 92 Nm momentu obrotowego. Ten model był jednym z pierwszych motocykli, gdzie zbiornik paliwa wykonano z tworzywa sztucznego.
Przygoda dla każdego
Przełomem okazał się zaprezentowany w 2007 r. Tiger 1050, który z serii przygodowej uczynił maszynę drogową. Trzycylindrowy silnik DOHC o pojemności 1050 cm³ generował moc 113 KM i 100 Nm momentu obrotowego, a 17‑calowe odlewane koła, radialne hamulce i sportowa geometria zbliżały go charakterystyką prowadzenia do nakedów. W 2010 r. Triumph wrócił jednak do korzeni z Tigerem 800 – motocyklem adventure w dwóch wersjach: XR (szosowej) i XC (terenowej), z przednimi kołami o średnicy 19 i 21 cali. Model miał silnik o pojemności 799 cm³, który zużywał ok. 5,4 l/100 km. Motocykl stał się bestsellerem, a jego produkcja trwała do 2019 r.
W 2012 r. zadebiutował największy w rodzinie Tiger Explorer. Wyposażono go w nowoczesny, trzy‑cylindrowy silnik o pojemności 1215 cm³ (w nowszych wersjach 1160 cm³), który generuje moc 139–147 KM i ma 122–130 Nm momentu obrotowego i ma wał napędowy zamiast łańcucha. Motocykl oferuje regulowaną kanapę (835–855 mm) oraz wersje GT i Rally z odlewanymi lub szprychowymi kołami. W 2023 r. wersja GT Explorer z 30‑litrowym zbiornikiem paliwa posłużyła Ivánowi Cervantesowi do pobicia rekordu Guinnessa w 24‑godzinnej jeździe. Na rok modelowy 2024 seria Tiger 1200 otrzymała szereg usprawnień: zmodyfikowany wał korbowy, funkcję Active Preload Reduction obniżającą wysokość siedziska po zatrzymaniu i przeprojektowane siedzenie.
Kiedy wydawało się, że zapełniono wszystkie nisze, Triumph wyciągnął kolejnego asa z rękawa. W 2022 r. zadebiutował Tiger Sport 660 – średni, 81‑konny motocykl sportowo‑turystyczny z trzycylindrowym silnikiem o pojemności 660 cm³ i bogatym wyposażeniem, w tym kontrolą trakcji oraz hybrydowym ekranem LCD/TFT. W 2020 r. do oferty weszła zupełnie nowa generacja Tiger 900. Silnik o pojemności 888 cm³, 20‑litrowy zbiornik, wymienna rama pomocnicza i specyficzny układ zapłonu T‑plane sprawiają, że motocykl zapewnia płynne i mocne przyspieszenie. W 2024 r. Tiger 900 przeszedł modernizację – moc wzrosła do 108 KM, pojawił się nowy 7‑calowy wyświetlacz TFT i system ostrzegania przy gwałtownym hamowaniu.
W ofercie pojawił się też Tiger Sport 800, który ma walczyć o pozycję w segmencie motocykli typu crossover, który jest większy, mocniejszy i lepiej wyposażony od Tiger Sport 660. Silnik ma moc 115 KM, a makysmalny moment obrotowy wynosi 84 Nm. Wyposażono go w zawieszenie z opcjami regulacji, 3 tryby jazdy, ABS z działaniem w zakrętach, kontrolę trakcji z możliwością wyłączenia oraz quickshifter i tempomat.
Podsumowanie
Seria Tiger ma bardzo bogatą i ciekawą historię. Nazwa rozpoczęła swoją karierę jako motocykle sportowe, które pozwoliły Triumphowi wyjść z kryzysu i były inspiracją do powstania kultowej serii Bonneville. Teraz Triumph Tiger kojarzy nam się przede wszystkim z przygodą, choć dynamiczne silniki i doskonałe właściwości jezdne sprawiają, że czasami można się poczuć jak na motocyklu sportowym.
Przeczytaj również
Triumph Tiger Sport 800: Nie, to nie jest nowy Fazer [zdjęcia, wideo, cena, dane techniczne, opinie]
Odkryj więcej z Jednoślad.pl
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.
